Onlangs verscheen er een filmpje van Volvo waarin een rode 245 langzaam werd ingehaald door een XC60. Het was een ode aan een mijlpaal: van de XC60 zijn er inmiddels meer gebouwd dan van de legendarische 200-serie. Een felicitatie waard – al bracht dat beeld mij ook aan het denken.

Die 245 stond symbool voor eenvoud en betrouwbaarheid. Een auto die gewoon deed wat hij moest doen: je comfortabel van A naar B brengen, zonder fratsen. Vergelijk dat eens met de huidige generatie. Auto’s zijn computers op wielen geworden. Eén foutje in de software en het hele systeem ligt plat. Waar je vroeger met een zekeringetje klaar was, moet je nu bijna een IT-opleiding volgen om iets te resetten.

Op forums van Volvoliefhebbers lees je dezelfde kritiek. Natuurlijk, elke fabrikant heeft er last van. Ook vrienden en buren met andere merken klagen over storingen, updates en foutcodes die alleen met dure uitleesapparatuur zijn op te lossen. Het lijkt erop dat de auto-industrie is doorgeslagen in technologische hoogstandjes.

Maar zijn we daarmee niet vergeten waar een auto voor bedoeld is? Uiteindelijk is het niet meer dan een vervoermiddel, een blik op wielen dat jou en je bagage veilig naar je bestemming brengt. Alles daarbovenop is luxe – en vaak overbodige luxe.

Stel je eens voor dat Volvo de moed zou hebben om terug te keren naar dat basisprincipe. Een soort “245 3.0”: een ruime estate, robuust en veilig, uiteraard met airbags en de noodzakelijke voorzieningen, maar zonder elektronische overdaad. Een aandrijflijn die gewoon werkt – of die nu op benzine of elektriciteit loopt – zonder dat je wekelijks bij de garage moet verschijnen omdat de software weer hapert.

Daar zou iedereen gelukkiger van worden. De bestuurder, omdat hij op zijn auto kan vertrouwen. De monteur, omdat hij weer met techniek kan werken in plaats van met onvindbare bugs. En Volvo zelf, omdat een dergelijke eenvoudig te bouwen no-nonsense auto ongetwijfeld massaal verkocht zou worden.

En het mooiste? Gewoon weer knopjes op het dashboard. Eén schermpje voor de navigatie is prima, maar de rest mag terug naar iets wat je kunt voelen en draaien of drukken. Soms is teruggaan de enige manier om vooruit te komen. Håkan Samuelsson is weer de baas en  Thomas Ingenlath is terug als chef design, zouden die het aandurven ?

Immers …
Volvo for life