Heb je dat ook? Dat je bij een nieuwe auto altijd kijkt of er ‘iets te maken valt’ van het kenteken? Een goede vriend had ooit een auto met de letters JB en de cijfers 007. Het lag er dik bovenop dat die auto James werd genoemd.

Ik heb dat ook, auto’s een naam geven. Mijn eerste autootje was een Peugeot 204 met het kenteken 01-26-ZF – ja, ik weet dat nog precies – en natuurlijk werd dat onze ZoeF. Bijkomend was dat in die tijd de Fabeltjeskrant dagelijks op tv was en Zoef de Haas toch wel ons favoriete personage was.

Later reed ik in een 245 VAN, een bedrijfswagen zonder achterbank, met het kenteken BL-67-RY. Dat was elke dag weer ‘blij dat ik rij’. Ook het kenteken van mijn eerste 850 GLT heb ik altijd onthouden: FD-PZ-51, de Flying Dutchman uit mijn geboortejaar.

Toen ik enkele jaren geleden de kluis op kantoor opruimde, vond ik een mapje met daarin alle vrijwaringsbewijzen van de auto’s die ik ooit had gehad. Een prachtige bron om ze eens op een rijtje te zetten. Samen met een collega haalde ik herinneringen op aan onze voertuigen. Zijn merkenvariëteit was veel groter dan die van mij; hij reed wat er op zijn pad kwam, terwijl ik nogal eenkennig was. Zolang er maar Volvo op stond! Het gekke is dat ik de kentekens van de niet-Volvo’s dan ook niet in dat lijstje heb opgenomen.

Maar niet alleen het kenteken geeft aanleiding om een auto te vernoemen. Ik nam ooit een Volvo S70 over van een lid van Volvo-Forum. Toen ik daarmee thuiskwam, vond mijn vrouw het een deftige auto, een wagen van stand. Gezien het plezier waarmee ik vroeger de verhalen van Olivier B. Bommel las, lag het voor de hand dat deze auto ‘Bommel’ zou heten. Na een paar jaar mocht hij naar een nieuwe eigenaar; die was het roerend eens met die naam en nog jaren is de S70 bij verschillende eigenaren als Bommel door het leven gegaan.

De oude 245 die ik enkele jaren als hobbyauto had, was zwart – dat moest je speciaal bestellen in 1992 – en werd ‘Blackbird’ genoemd. Toen ik later een zwarte V70 kocht, de vijfde zwarte Volvo die ik reed, vond ik het niks om hem weer Blackbird te noemen. Het werd BB5. Ik maakte er zelfs een logo voor, dat trots de achterklep sierde.

De opvolger, mijn huidige auto is weer zwart, maar BB6 ligt dan weer te voor de hand. Een echte naam heeft hij nog niet, ook al omdat het kenteken daartoe niet uitnodigt. En aangezien het de enige auto op de oprit is, heeft hij die eigenlijk ook niet nodig. In het spraakgebruik onder vrienden heb ik het meestal over de P8, de XC40 of gewoon: de Volvo